Film „Wnuczka Naczelnej” opowiada historię Ewy Heller-Ekblad, 86-letniej psychoanalityczki, ocalałej z getta warszawskiego, wnuczki żydowskiej lekarki Anny Braude-Hellerowej. Jej babcia, naczelna lekarka szpitala dziecięcego, odmówiła wyjścia z getta i zginęła w czasie powstania 1943 roku wraz z pacjentami placówki. Ewa z rodzicami i drugą babcią, Anną Natanblut, przeżyli wojnę po tzw. stronie aryjskie, ukrywając się m.in. w Komorowie. Dwa powojenne lata spędzili pomiędzy Lublinem a Piotrolesiem (dziś Pieszyce pod Dzierżoniowem). Wiosną 1946 roku wyjechali do Szwecji.

Po wielu latach Ewa wróciła do Warszawy, by znaleźć odpowiedź na pytanie – dlaczego jej babcia Anna Braude-Heller wybrała śmierć, a nie życie? Dlaczego nie chciała dołączyć do rodziny i spróbować się uratować? W Warszawie odwiedziła miejsca, w których była w czasie wojny, a których nie pamięta – dawny szpital, rodzinne mieszkanie, klasztor, w którym ją ukrywano. Poznała osoby, które pamiętały jej babcię i ją sama z czasów, o których ona wie tak niewiele. „Wnuczka Naczelnej” to opowieść o przeszłości, wyborze i przekazywanej traumie utkana z opowieści osób, których spotyka bohaterka. Jest to również wzruszająca historia o przyjaźni, emigracji i życiu w nowym kraju.

Premiera filmu odbyła się w listopadzie 2025 roku; obecnie jest on prezentowany w obiegu festiwalowym od Melbourne i RPA przez Warszawę po USA. Współproducentem filmu jest Muzeum Getta Warszawskiego. Film ma napisy angielskie.